چنانچه برنامه ای برای خرید ملک با قیمت کمتر از 500 هزار رینگیت دارید بهتر است در مدت باقیمانده تا پایان سال 2009 میلادی این تصمیم را عملی سازید تا مشمول مقررات جدید برای خرید ملاک با ارزش بیش از 500 هزار رینگیت نشوید.

به گزارش بخش خبر فیت از منابع خبری در مالزی، مطابق قوانین مالکیت در کشور مالزی اتباع خارجی می توانند بدون محدودیت خاصی به خرید املاک تجاری و مسکونی اقدام نمایند، اما انجام هر خرید نیازمند دریافت موافقتنامه از نهادهای مسوول این کشور می باشد. هرچند سخت گیری خاصی در این زمینه وجود ندارد و به طور معمول همه متقاضیان خرید موفق به دریافت اجازه می شوند.
از سوی دیگر دولت به منظور نظم دهی به سرمایه گذاری خارجی در بخش املاک و کنترل قیمتها و عرضه و تقاضا در این بخش سیاستهای متفاوتی را به اجرا گذاشته است. یکی از این سیاستها تعیین حداقل ارزش املاک خریداری شده توسط خارجی هاست.
با مقایسه قیمت املاک مسکونی و تجاری در شهرهایی نظیر کوالالامپور یا پنانگ مشخص می شود قیمت املاک در مالزی به مراتب پایین تر از بسیاری کشور ها و شهر های جهان است. کوالالامپور یکی از ارزانترین پایتختهای دنیاست و از این روی قیمت املاک در این شهر از نقاط دیگری مانند سنگاپور، بانکوک، دوبی، تهران، بمبئی یا استانبول کمتر است.
پایین بودن قیمت در کنار کیفیت مناسب زندگی، سیاستهای تشویقی دولت و مهاجر پذیر بودن مالزی، بسیاری از شهروندان خارجی را مجاب کرده که در این کشور دست به سرمایه گذاری بزنند.
دولت مالزی به منظور جذب سرمایه بیشتر از یک سو و حمایت از مصرف کنندگان بومی از سوی دیگر، حداقل میزان قیمتی را برای خرید خارجی ها در نظر گرفته است.
تا چندی پیش در اکثر نقاط مالزی حداقل میزان قیمت خرید ملک 250 هزار رینگیت یا تقریباً 80 هزار دلار آمریکا بود. به رقم آنکه می توان حتی در حومه کوالالامپور حتی با کمتر از این میزان نیز یک آپارتمان یا خانه خرید. وضع این سیاست موجب شده بود که املاک ارزانتر برای اقشار کم درآمد تر مالزی محفوظ باشد و سیل خریداران خارجی باعث افزایش قیمت به صورت کاذب نشود تا مردم بومی بتوانند بدون نگرانی صاحبخانه شوند. 
از سوی دیگر سیاستهای حمایتی دولت از اقشار کم درآمد با ساخت، فروش یا اهدای خانه های بسیار ارزان باعث شده پدیده بی خانمانی در مالزی تقریباً از بین برود. و حتی افراد کم درآمد بتوانند با وامهای بلاعوض یا اقساط ناچیز صاحب خانه شوند.
در عین حال در برخی نقاط مالزی پیش از این نیز حداقل قیمت املاک خریداری شده توسط خارجیها نمی توانست کمتر از 350 هزار رینگیت یا تقریباً 100 هزار دلار باشد.
اما دولت جدید مالزی به منظور تقویت سرمایه گذاری خارجی در املاک و جذب مهاجرینی با قدرت مالی بیشتر و همچنین به منظور تقویت بنیه مالی شرکتهای سازنده املاک ، ایجاد توسعه و اشتغالزایی بیشتر تصمیم به افزایش میزان حداقل قیمت گرفته است.
در همین راستا از چندی پیش در ایالت سلانگور حداقل قیمت خرید املاک تجاری و مسکونی از 250 هزار به 500 هزار رینگیت افزایش یافت. از سوی دیگر در منطقه فدرال کوالالامپور حداقل قیمت قابل خرید برای املاک تجاری به 500 هزار رینگیت افزایش یافت اما املاک مسکونی تا پایان سال جاری میلادی با حداقل قیمت 250 هزار رینگیت همچنان در کوالالامپور قابل خرید می باشند.
از ابتدای سال 2010 میلادی خداقل قیمت خرید در کلیه نقاط مالزی 500 هزار رینگیت خواهد بود یعنی خارجی ها نمی توانند ملکی که کمتر از این قیمت داشته باشد را خریداری نمایند. از آنجا که این تصمیم به تائید کابینه مالزی رسیده است هرگونه تغییر یا تجدید نظر در آن بعید به نظر می رسد.
این تصمیم به معنای افزایش قیمت املاک نیست و تاثیری نیز در قیمت ها ندارد و بازار به حرکت طبیعی خود ادامه می دهد تنها نتیجه این تصمیم محدود شدن خارجی ها در خرید املاک با قیمت کمتر از 500 هزار رینگیت است.
به این ترتیب با توجه به تنوع املاک و قیمتها پیش بینی می شود خریداران خارجی تنها در نقاط مرغوب و سطح بالا بتوانند دست به خرید بزنند. چون مناطق ارزان یا متوسط به سختی املاکی با ارزش کمتر از 500 هزار رینگیت را در خود جای داده اند.
از طرفی پیش بینی می شود افزایش قیمت حدود 10% در این چند ماه را در املاکی با ارزش 430 تا 490 هزار رینگیت شاهد باشیم چرا که با این افزایش این املاک برای خارجی ها قابل خرید باقی می مانند.
در حال حاضر سقف( حد اکثر) ارزش لوکس ترین املاک مسکونی را برای هر متر مربع می توان 2500 دلار آمریکا و لوکس ترین املاک تجاری را برای هر متر مربع 3500 دلار آمریکا ارزیابی کرد. هرچند در نقاط متوسط  هنوز با یک سوم این بودجه نیز املاک قابل خرید هستند.
توجه کنید که خرید ملک در مالزی و این قیمت گذاری جدید ارتباط مسقیمی با اقامت ندارد. مقررات اقامت خانه دوم و شرایط و مزایای آن کماکان به شکل سابق است و تسهیلات بانکی و وام نیز برای خارجی ها تغییری نکرده است.
همچنان نیز اگر یک فرد خارجی بیش از یک میلیون رینگیت ( حدود 280 هزار دلار ) ملک در مالزی خریده باشد می تواند با سپردن 50% وثیقه معمول برای دریافت اقامت خانه دوم مالزی اقدام نماید. اما به نظر می رسد همچنان اکثر متقاضیان ترجیح دهند ابتدا اقامت خانه دوم را دریافت نمایند و پس از آن با دریافت وامهای بهتر دست به خرید ملک بزنند.
در نهایت چنانچه شما نیز برنامه ای برای خرید ملک با قیمت کمتر از 500 هزار رینگیت دارید بهتر است در مدت باقیمانده تا پایان سال 2009 میلادی این تصمیم را عملی سازید.

نظرات (0)

دریافت نظرات این خبر از فید

نام

ایمیل

وب سایت-اجباری نیست

عنوان

نظر

کوچکتر | بزرگتر

Subscribe via email (Registered users only)

ارسال نظر